Κάποια φορά, που ο Πατερούλης είχε μοιράσει όλα τα κεράσματα που είχε και δεν απέμενε τίποτε για να προσφέρει στον επόμενο επισκέπτη, μία κυρία τον παρατήρησε με κάποια αυθάδεια:
– Τώρα, που μοίρασες ό,τι είχες για κέρασμα, έτσι και έρθει ένας άνθρωπος, τι θα τον δώσεις;
ΤΑ ΣΤΑΦΥΛΙΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
"Μια αληθινή πατερική ιστορία, που μας διδάσκει τον
λογισμό της αδελφικής αγάπης και την έμπρακτη εφαρμογή του!"
Μια μέρα, κάποιοι προσκυνητές από την πόλη πήγαν σε ένα χωριό με ασκητές μοναχούς,
Κάποτε ο 'Αγιος Παΐσιος περπατούσε στο δάσος για να πάει να λειτουργηθεί σε μια εκκλησία. Ξαφνικά βρέθηκε μπροστά σε δύο αρκούδες. Βρισκόταν στην περιοχή της Κόνιτσας. Πριν προλάβουν οι αρκούδες να του επιτεθούν, άπλωσε το χέρι του και τους πρόσφερε το ένα από τα δυο πρόσφορα που κρατούσε. «Θα το μοιραστείτε», είπε ήρεμα και φυσικά, και το έκοψε στα δυο. «Το άλλο δεν μπορώ να σας το δώσω…». Τα ζώα πήραν το μερίδιό τους και περπάτησαν μαζί του μέχρι το χωριό.
Σ’ ἕνα μοναστήρι ζοῦσε ἕνας εὐλαβέστατος Ἱερεύς. Ὀλιγογράμματος ἦταν ὁ Ἱερεύς, ἀλλά κληρικός δυνατῆς πίστεως, μεγάλης ἀρετῆς καί πολλῶν πνευματικῶν ἀγώνων. Παρέμενε στήν Προσκομιδή ὄρθιος γιά πολλές ὧρες, παρ’ ὅλο πού εἶχαν ἀνοίξει οἱ φλέβες τῶν ποδιῶν του καί ἔτρεχαν. Πολλές φορές φαίνονταν τά αἵματα, πού ἔτρεχαν κάτω στό ἔδαφος ἀπό τήν ὀρθοστασία γιά τήν μνημόνευση τῶν πολλῶν ὀνομάτων.
-Διψώ, Άββά, είπα στον Γέροντα μου.
Μη λες ότι αυτά και αυτά έπαθα, ότι το και το μου είπαν, γιατί εσύ είσαι που ελέγχεις τα πάντα. Ακριβώς όπως μπορείς να σβήσεις και να ανάψεις μια σπίθα, έτσι και το θυμό μπορείς μέσα σου να τον ξανάψεις ή να τον συγκρατήσεις. Όταν δεις εκείνον που σε στενοχωρεί ή όταν έρθουν στο νου σου όσα σου είπε ή σου έκανε και σε στενοχώρησε, να τα ξεχάσεις όλα αυτά. Κι αν τα θυμηθείς, να τα ρίχνεις στον πειρασμό.
Ρώτησε ένας αδελφός τον αββά Ποιμένα: «Εάν δω κάποιο σφάλμα του αδελφού μου, είναι καλό να το σκεπάσω;» Κι ο Γέροντας απάντησε: «Όποια ώρα σκεπάσουμε το σφάλμα του αδελφού μας, σκεπάζει και ο Θεός το δικό μας. Κι όποια ώρα θα φανερώσουμε του αδελφού το σφάλμα, θα φανερώσει και ο Θεός το δικό μας».
Aπο το Γεροντικό
Είναι μεγάλη τέχνη να τα καταφέρετε να αγιασθεί η ψυχή σας. Παντού μπορεί ν' αγιάσει κανείς. Και στην Ομόνοια μπορεί ν' αγιάσει, αν το θέλει. Στην εργασία σας, όποια και να είναι, μπορείτε να γίνετε άγιοι. Με την πραότητα, την υπομονή, την αγάπη. Να βάζετε κάθε μέρα νέα σειρά, νέα διάθεση, με ενθουσιασμό και αγάπη, προσευχή και σιωπή. Όχι να έχετε άγχος και να σάς πονάει το στήθος.
Πολύ ωφελεί να σηκώνεστε τη νύχτα για προσευχή. Καλύτερη είναι η προσευχή της νύχτας[...]. Είναι μια συνήθεια, μόλις ξυπνήσεις, να πεταχτείς αμέσως όρθιος. Μπορεί, βέβαια, να γυρίσεις απ'την άλλη μεριά και να σε πάρει ο ύπνος μέχρι το μεσημέρι. Πολύ κακό. Γι'αυτό μόλις ξυπνήσεις, αμέσως να σηκωθείς. Να διαλέγεις τις ώρες της νύχτας. Μπαίνεις ευκολότερα στην προσευχή.
Ένας ορειβάτης θέλησε να ανεβεί το ψηλότερο βουνό. Ξεκίνησε, λοιπόν, την περιπέτεια του μετά από πολλά χρόνια προετοιμασίας.
Όμως, επειδή ήθελε τη δόξα μόνο για τον εαυτό του αποφάσισε να σκαρφαλώσει το βουνό μόνος.
Αν, ακούγοντας την υψηλή πολιτεία των Αγίων, κινηθείς από θείο ζήλο και επιθυμήσεις να τη μιμηθείς, βάλε αρχή και ζήτα από τον Θεό να σ' ενισχύσει, συμβουλεύει κάποιος Πατήρ. Αν τελειώσεις το έργο που άρχισες, χρεώστα ευγνωμοσύνη σ' Εκείνον που σου χάρισε τη δύναμη.
«Όταν όλα τα δυσάρεστα τα αποδεχόμασθε με προθυμία και συντετριμμένη καρδιά, τότε σιγά-σιγά γινόμασθε πραγματικά πνευματικά ελεύθεροι»!!!
Όσιος Ιωάννης της Κλίμακος (523-606).
Όντως, αυτό που χρειαζόμασθε όλοι μας για να αντιμετωπίσωμε τις θλίψεις και τις δυσκολίες της παρούσης ζωής, είναι η υπομονή, που αποτελεί το γνησιότερο παιδί της ταπεινοφροσύνης!
Με την υπομονή, ο άνθρωπος του Θεού, δυναμώνει πνευματικά και αρχίζει μέσα του να καλλιεργείται και να αναθάλλει το δένδρο της αρετής, επειδή η υπομονετική εργασία δυναμώνει τις ρίζες του και έτσι καθίσταται γερό, χυμώδες, πολύκαρπο και καλλίκαρπο!!
Οι Πατέρες λένε πως η Εκκλησία είναι ένα μεγάλο Νοσοκομείο που εφημερεύει σε εικοσιτετράωρη βάση, εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια.
Ένα Νοσοκομείο που εφημερεύει για όλους.
Για ασφαλισμένους και ανασφάλιστους.
Για πλούσιους και για άπορους.
Για επώνυμους και ανώνυμους και περιθωριακούς ανθρώπους.
Συγκλονιστικό δίδαγμα: Μια φορά κάποιος ζήτησε απ’ το Θεό ένα λουλούδι και μια πεταλούδα.
Ο Θεός όμως αντί γι’ αυτά Του έδωσε ένα κάκτο και μια κάμπια.
Αυτό στεναχώρησε τον άνθρωπο.
Δεν μπόρεσε να καταλάβει, γιατί δεν πήρε αυτό που ζήτησε.
Συγκινήθηκα πολύ, όταν
χθες μιλώντας με μία νέα κοπέλα που είπε:
- Πάτερ , κάθε χρόνο που περνά ,μετράω και λιγότερους φίλους.
- Μπήκες στην στράτα του Θεού. Της απαντώ.
- Και ποια είναι αυτή;
1. Σε ξέχασαν; Δε σε πήραν ούτε ένα τηλέφωνο; Δεν πειράζει. Και προπαντός μην παραπονείσαι.
2. Σε αδίκησαν; Ξέχασέ το.
3. Σε περιφρόνησαν; Να χαίρεσαι.
4. Σε κατηγορούν;
Προσευχή στην Παναγία για απόκτηση παιδιού κάνουν πολλά ζευγάρια που επιθυμούν να φέρουν στον κόσμο ένα παιδί !
Αλήθεια όμως τι είδους προσευχή κάνουμε;
Ρωτάς αν μπορεί ένας μαθητής να ερωτευθεί. Πρώτα απ’ όλα, όμως, πρέπει να διευκρινίσουμε τι εννοούμε με αυτό. Διότι μιλάει κι ο κόσμος πληθωρικά για αγάπες και έρωτες: στα τραγούδια, στις ταινίες, στις κοσμικές στήλες εφημερίδων και περιοδικών… Αξίζει κανείς όμως να αγαπήσει με τον τρόπο που προτείνει ο κόσμος;… Τι νόημα έχει η «θερμή και παντοτινή αγάπη» —«Love for ever»— όταν μεταβάλλεται τόσο σύντομα σε ψυχρότητα, κακία, ζήλεια, μίσος, εκδικητικότητα;… Τι σχέση μπορεί να έχουν με την ειλικρινή αγάπη τα επιπόλαια φλερτ και οι ρηχές συναισθηματικές εκδηλώσεις που γίνονται περιστασιακά σαν παιχνίδι για ευχαρίστηση λίγης ώρας; Δεν είναι απαράδεκτη επιπολαιότητα να παίζεις με τα αισθήματα του άλλου;… Οι εφήμερες ερωτικές σχέσεις που στρέφονται διαρκώς γύρω από την σαρκική απόλαυση και ηδονή έχουν κίνητρο την αγάπη η ένα καλά καμουφλαρισμένο εγωισμό; Τι ωφελούν οι πρόσκαιρες γνωριμίες που αργά η γρήγορα διαλύονται και αφήνουν πληγές;… Τελικά τι μένει από τις σχέσεις αυτές;
Κάποτε ζούσε σ’ ένα χωριό κάποιος φτωχός γέροντας, ο οποίος είχε ένα όμορφο άλογο που τον βοηθούσε στις γεωργικές του ασχολίες και το οποίο ήταν τόσο όμορφο και δυνατό, ώστε ήταν γνωστό σε όλη τη γύρω περιοχή.
ΥΛΙΚΑ
1. Ένα κιλό απλή καρδιά.
2. Δύο κιλά ήσυχη συνείδηση.
3. Μισό κιλό χαρωπό πρόσωπο.
4. 300 γραμμάρια αγάπη.
5. Δύο φλιτζάνια γέλιο.
6. Δύο κουταλάκια εξοχή .
Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η
